Şiir

Ben Kafdağının Çocuğuyum

Ben kafdağının çocuğuyum.
Ben kırılmayan kılıçların,
Kesilemeyen bileklerin,
Ve yaşatmak için ölen, yüreklilerin çocuğuyum
Ben kafdağının çocuğuyum.

Ben kafdağının çocuğuyum,
Ben uğrunda kurban adandığım,
Yoluna başım koyduğum,
Ve yıllar yılı özlemini duyduğum,
oysa hiç görmediğim, göremediğim
Bağrında kanatsız kartalların uçtuğu
Kafdağının çocuğuyum,
Ben kafdağının çocuğuyum.

Ben kafdağının çocuğuyum.
Ben aç gözlü kudurmuş katillerin,
bir parça toprak yüzünden,
kanlı çizmeleriyle,
şehitlerinin makberlerini tepeleyerek,
vatanlarından çok uzaklara sürdüğü,
hayatı iman ve savaş olarak kabul eden,
aziz bir milletin, Kafkaslıların çocuğuyum.
Ben kafdağının çocuğuyum.

Ben kafdağının çocuğuyum,
Ben, güneşin bir başka güzel doğduğu,
Umutlarımın ardında olduğu,
Dostlukların ezeli,
öfkelerin ebedi olduğu kafdağının çocuğuyum.
Kısacası ben dağlıyım,
Dağlı çocuğuyum.
Medeniyeti medeni insanlara öğreten,
Dağlıların, Kafkaslıların çocuğuyum.
Ben kafdağının çocuğuyum.

Oğuz Hüseyin Özdemir


Yorum yapın