Şiir

Thamade; bana nasıl gel dersin
Ve ben nasıl gelirim
Nasıl terk ederim yurdumu
Hürriyette esareti yaşarken
Nasıl avuturum ruhumu
Thamade, bana nasıl gel dersin
Ve ben nasıl gelirim
Nasıl sığdırırım elbruz dağını heybeme
Yada nasıl içerim ağulgoh nehrini
Hem bilmez miyim seninde biraz gücün olsa,
Yurdumun bahtı gibi, halkımın bahtı gibi,
O kara gemiye binmeyeceğini.
Yok thamade, yok olmaz gitmem, gidemem
Ben başka dağların suyunu içemem.

Thamade
Hatırlarsın o günü, sende ordaydın.
Sende Elbruz da benimle aynı saftaydın.
Nasılda sürmüştük atları, nasılda şendik
Sanki savaşa değil, bir düğüne seferdeydik.
Toplandık dağlarda yeminler ettik.
Bir tekbir çekildi, hazıra girdik
Sonrası tanıdık, sonrası bildik
Sonrası çığ gibi dağlardan indik.
Elbruz dağının eteğinde biriktik
Boylamasına yüz atlıydık
Enlemesine üç saf dizildik.
Birden koptu kıyamet,
Yırtıldı gök kubbe
Gülleler yağdı tepemizden
Cihan henüz nasibini almamıştı,
Böyle bir hengameden

Hamzat! Kardeşimdi Hamzat, ordaydı
Son parçamdı ailemden
Gençliğine doyamadım,
Yeni çıkmıştı ondördünden
Sende ordaydın Thamade,
Sende ordaydın, sende gördün
Sardılar etrafını, çembere düştü
Sürdüm atımı yetişemedim
Kafirin kılıcı sırtına düştü.
Şehadet nuru alnına düştü
Süzüldü aslanım kucağıma düştü.
Sonra ay gitti, güneş söndü
Öğlen vakti yıldızlar meçhule düştü
Yaz gününde şimşekler bağrıma düştü
Yer, gök, dağ, taş, deniz, toprak,
Ve cümle mahlukat, karaya büründü
Kırıldı kanadım kolum, bir yana düştü
Yüreğime od düştü
Canım yandı, dünyam karardı
O şerefli şehidin, son sözü vatandı
Yok thamade yok olmaz gitmem, gidemem
Ben kardeşime yemin etmişim
Yeminimden dönmem

Savaş meydanında bulmalı beni ecel
Sırtımdan vurulmalıyım
Başımda babamdan kalma kalpak
Bir tepede at üstünde durmalıyım
Yavaş yavaş düşmeliyim atımdan
Şehit olmalıyım,
Önce başım çarpmalı toprağıma
Sonra bedenim
Sonra usul usul çıkmalı ruhum tenimden
Ve toprağımda kalmalı cesedim.
Kefen diye bayrağıma sarmalılar
Makber diye siperlere atmalılar.
Kartal olup dağlarımda uçmalıyım.
Toprak olup vatanımda kalmalıyım.
Yok thamade yok, olmaz gitmem, gidemem
Ben bir savaşçıyım yün yatakta ölemem

Kazma kürek tutmaz ellerim, ırgatlık yapamam
Darıdan çavdardan anlamam, reçberlik yapamam
Okuma yazama bilirim, müderrislik yapamam.
Süsleyemem sözümü, hatiplik hiç yapamam
Gerçeğimi bilirim, hayal kurup yazamam
Ben tarih yazarım thamde, ben destan yazarım
Öykü roman yazamam
Yatak döşek aramam,dağda taşta yatarım.
Yurdumda olayımda torak yer yaşarım
Çar ın bütün ordusu gelip önüme dizilse
Terk etmem vatanımı, binmem o kara gemiye
Şehit bütün ecdadım, anam babam kardeşim,
Bırakıp ta geçmişimi, nasıl çekip gideyim.
Anlamam thamade savaştan başkasından
Yapamam gurbet elde, kopamam toprağımdan
Yok thamade yok olmaz gitmem, gidemem
Ben bir Kafkasyalıyım, başka vatan istemem

Thamade; bana nasıl gel dersin
Ve ben nasıl gelirim
Nasıl terk ederim yurdumu
Hürriyette esareti yaşarken
Nasıl avuturum ruhumu

Oğuz Hüseyin ÖZDEMİR


Yorum yapın