Şiir

“Zepılhın” seyre koyulmaktır asaletle, asaleti.
Seyredileni söylemektir bir türkü gibi.
İnsanlığımızı sermektir sözcüklerle bir insana.
Bir yolun değil,
İki yolun başında olmaktır.
Sonunda ikisinden birinde
Sevgiyle yürümek için.
Birinci yol “nıbjjeğuğe” yolu
İkincisi “khaşenığe” yoludur.
İkisi de sıcak
İkisi de
“İnsanın gerçeği yaşama coşkusu”

Hangi yoldan gideceğim bilinmez.
Seyreylediğim asalet tutarsa ellerimden
Dokunuşunun sıcaklığıyla yürümek var onun.
Tutmazsa ellerimden asil sevgi
Asil olmasının mutluluğunun
Barışında yürümek var.


zepılhın:karşılıklı duygusal ilişiklilik (Adıge Kültürü)
khaşen:eş olacak kişinin adı(Adıge Kültürü)

Vezir Savrum


Yorum yapın