Şiir

Ne Altın Post’u aramaya geldim,
Ne Kaf Dağının ardındaki Prens’i.
Bir yitiğin izini sürerken,
Birden Asmin’in* sesi.
Yaladı yüreğimi ardından
Tayımın ılık nefesi.
Kardeşim gibi kucakladım orda,
Sarıldığım herkesi.
Çok eski bir Wored’i anımsadım,
Görünce Kafkasyalı Çerkesi.
Bir de meşe ağaçlarının
Huzur veren gölgesi.
Dört Bin yıllık sözcüklerin,
Anlamını kavradım:
Ben kimim, neyim, burası neresi?
Çözüldükçe dilimin pası,
Tamamlandı, beynimin kıvrımlarına sinmiş
Kafkasya haritası.
Biz maymundan falan türemedik.
Sosruko Ata,
Seteney her Çerkesin Ninesi.
Xabze,
Ve
Heuk ise,
Ortak Bileşkesi.

Çetin ÖNER


Yorum yapın