Şiir

Çocuklar da Vardı Aralarında

(Abhazya ve Çeçenya'daki Bağımsızlık Savaşlarında öldürülen çocukların anısına.)

Çocuklar da vardı aralarında,
Dört yana dağılmışlardı.
İşte ben,
İlk defa,
Orada,
Orada hissettim o hüznü,
Yürekten.
Kimisi kucağında yavrusuyla,
Kimisi elinde bayrağıyla,
Ölmüştü.

Kimisi de gözleri açık gitmişti,
Bu hain dünyadan.
Çünki birşeyler bitmemişti,
Birileri hala görmüyordu bu cesetleri.
Ve herşeye rağmen,
Gülüyordu,
Ölüleri ble

Vatan için ölmenin,
Gururunu taşıyorlardı.
Onlar,
Onurlarıyla bırakmışlardı vatanı.
Peki ya diğerleri

Çocuklarda vardı aralarında,
Gül yüzlü,
Güneş yüzlü çocuklar.
Umutları vardı onların da,
Hayalleri.
Pembe düşleriyle çevriliydi beyinleri.
Çoğu daha savaşı bilmiyordu.
Ya ölümü?
Ya hayaller, ya düşler, ya sevinçler?
Ya geride kalanlar?

Ağıtlar yakıldı,
Analar ağladı.

Ağıtlar yakarak,
Sönermi can yangınları?
Can vermekle çözülür mü sorunlar?
Tekrar soruyorum sizlere,
Ve bu katliam bitinceye dek de,
Soracağım
YA ÇOCUKLAR?

Setenay Baloğlu


Yorum yapın